Bezpieczeństwo i suchość grzejników podczerwieni w łazience Umieszczenie grzejnika podczerwieni w łazience lub wilgotnej pracowni to ryzykowne rozwiązanie, jeśli nie postąpisz ostrożnie. Wilgoć jest tu prawdziwym wrogiem – tworzy małe „mostki” na powierzchniach, którymi może przepływać prąd. Jeśli obudowa lampy nie jest przystosowana do takich warunków, może dojść do wycieku prądu, a w najgorszym przypadku do całkowitego zwarcia. Jak radzić sobie z wilgocią W wilgotnym powietrzu para wodna osadza się na szkle. Wtedy prąd może przepływać po powierzchni izolatora. To stanowi poważne zagrożenie. Aby temu zapobiec, używamy kwarcu o wysokiej czystości oraz obudowy o odpowiedniej grubości, która mogła wytrzymać ciśnienie. Dzięki temu napięcie pozostaje tam, gdzie powinno być – wewnątrz elementów żarzących. Pamiętaj też o tym, aby system uziemiań został bezpośrednio połączony z obudową grzejnika. Wtedy, jeśli dojdzie do wycieku prądu, wyłącznik natychmiast się uruchomi, a ty unikniesz nieprzyjemnych niespodzianek. Prawdziwy punkt słabości Najczęściej problemy pojawiają się w miejscu połączeń. Jeśli używasz standardowych gniazdek R7 lub Sk15, para wodna może je uszkodzić poprzez korozję. Używamy silikonowych uszczelnień, aby chronić elementy elektryczne przed wilgocią. Jeśli kropla wody dotknie żywego terminala, lampa zostanie uszkodzona lub dojdzie do błędu uziemiań. Nie polegaj tylko na uszczelnieniach wewnątrz lampy – potrzebne są przewody o odporności IP65. Upewnij się, że wszystko jest odporne na krople wody, zanim włączysz lampę. Kompromis pomiędzy ciepłem a bezpieczeństwem Można pomyśleć, że im większe ciepło, tym lepiej – bowiem wysoka moc szybko paruje wilgoć z powierzchni. I tak, to faktycznie pomaga. Ale istnieje jeden problem: tak duże ciepło powoduje dużą presję na uszczelnienia. Jeśli umieścisz lampę o maksymalnej mocy w małej, wilgotnej obudowie, termiczna ekspansja może doprowadzić do uszkodzenia uszczelnień. Trzeba więc znaleźć równowagę – chcesz mieć wystarczająco dużo ciepła, aby utrzymać suchość, ale jednocześnie obudowa musi umożliwić przepływ powietrza. Dzięki temu unikniesz kondensacji, a para woda nie będzie miała dostępu do terminali elektrycznych.